Stukje in Eindhovens dagblad…

Wanhopige zoektocht naar opvang voor hoogbejaarde ouders uit Veldhoven

HELMOND/VELDHOVEN – Ze zijn de wanhoop nabij. Zussen Carla Derksen, Yvon van den Berg en Marianne Smets zijn op zoek naar geschikte opvang voor hun hoogbejaarde ouders. Een oplossing voor de onmogelijke situatie waarin ze zitten lijkt voorlopig onvindbaar. Moeder Lenie (88) verblijft daarom noodgedwongen in zorghotel Fitland in Helmond terwijl vader Jan (92), die beginnend dementerend is, alleen thuis in Veldhoven zit. Zelfs hun huisarts zit met zijn handen in het haar.

,,De crisisbedden die vrijkomen zijn binnen tien minuten weer bezet, alle verpleeghuizen zitten vol. Er zit voorlopig niets anders op dan aanmodderen tot een van hen komt te overlijden”, is de treurige constatering van Carla Derksen.

Lenie en Jan Deijkers zijn al zeventig jaar samen, waarvan 68 jaar getrouwd. Hun gezondheid gaat de laatste tijd fors achteruit. Bij Jan, die veertig jaar voor Philips werkte, is dementie in het beginstadium geconstateerd. Lenie heeft hem steeds verzorgd, maar zij kan dat inmiddels niet meer opbrengen.

Ruim een week geleden brak ze en kwam ze met een longontsteking in het ziekenhuis. Nu wil ze niet meer terug naar huis omdat ze de situatie daar niet aankan. Dochter Marianne weet een tijdelijke opvangplek in het Helmondse zorghotel te regelen, maar dat is voor hooguit nog een week. Vader zit intussen thuis is is aangewezen op de zorg van zijn dochters, die elkaar afwisselen.

Pijn

Maar met al hun aandacht kunnen ze niet voorkomen dat beide ouders schade oplopen. Moeder valt in Fitland uit haar bed en loopt een flink blauw oog op, vader komt thuis eerst een keer klem te zitten tussen de staanders naast zijn bed. Dochter Carla treft hem kermend van de pijn aan. De extra staanders gaan omlaag, om nieuw leed te voorkomen, maar dan valt pa pardoes uit zijn bed, met een flinke wond boven zijn oog tot gevolg. VHJX9850De zussen hebben bij tal van zorginstanties gesmeekt of die hun ouders samen kunnen opnemen in een verpleeghuis. Keer op keer krijgen ze nul op het rekest. ,,De overheid wil toch dat ouderen zo lang mogelijk thuis blijven wonen? Daar hebben we voor gezorgd en dan krijg je nu dit… Dit sloopt ons. We hebben al zo vaak met zijn allen zitten huilen.”

Dochter Yvon besloot daarom een hartenkreet op Facebook te zetten. Die ging al snel viral. In luttele uren is het bericht al ruim dertigduizend keer gedeeld en zijn er meer dan elfduizend reacties binnen. Het sterkt de zussen om te blijven strijden voor hun ouders. ,,Zet ze samen in een verpleeghuis. Ze kunnen niet zonder elkaar.”

Mijn ouders…

Mijn Face book bericht……..

Nederland 2018……Mijn ouders ( 88 en 92 jaar) leven nog allebei maar het gaat hart achteruit met ze. Mijn moeder is totaal ingestort omdat ze de verzorging van mijn vader niet meer aan kan.Ze kreeg een longontsteking en de griep en werd naar het ziekenhuis gebracht.Na een paar dagen moest ze het ziekenhuis verlaten omdat er geen plaats is voor de ouderen. Ze kon ook niet naar huis omdat mijn vader dementerende is. Dus is ze nu in een zorghotel in Helmond waar ze tot volgende week kan blijven. De eigen bijdrage voor dit zorghotel zijn 60 euro per dag. Mijn 2 zussen hebben ondertussen de zorg voor mijn vader op zich genomen maar ook dat loopt op een eind omdat een zus een fulltime baan heeft en de andere ook in haar gezin nodig is. Op zoek naar hulp voor mijn vader die absoluut niet alleen kan zijn loopt op niks uit….niemand kan nog iets doen. Er is geen plaats in crisis opvang. We lopen allemaal tegen een muur van regels maar geen oplossing.Afgelopen nacht is mijn vader voor de zoveelste keer gevallen en ook mijn moeder viel uit haar bed in het zorghotel….Waar moet dit heen in Nederland…..Geef mij maar een pilletje als het zover is….we zijn vertwijfelt dat dit zomaar kan.
Zoveel mogelijk delen misschien dat er iemand iets kan doen. Mijn vader wil graag naar het verzorgingshuis te Bladel…..

Dit is het bericht dat ik plaatste op Facebook niet wetende dat het duizenden keren gedeeld zou worden en dat er zoveel reacties op kwamen. Veel lieve maar ook soms vervelende reacties. En ik was al snel opgehouden om ze te lezen. Iedereen komt met goede adviezen en tips en de vele benamingen die voor een leek zoals ik een adakadabra zijn….WMO GGZE  ZorgZwaartePakket 5  VPTZ. WLZ zorg. PGB….En dan vinden ze het gek dat je de weg naar het juiste loket niet kunt vinden…

Gelukkig is mijn oudste zus Marian al een aardige specialist in al de benamingen en ze heeft al heel veel gesprekken gevoerd met deze instanties. Mijn ouders hebben tot nu toe zelfstandig gewoond met een keer per week huishoudelijke hulp en thuiszorg die mijn vader hielp met douchen. Mijn zus reed ze naar dokter afspraken en een keer in de week boodschappen. Tot eerst mijn vader longontsteking kreeg en in het ziekenhuis belande, hij is in het begin stadium van dementie. Na zijn thuiskomst storten mijn moeder ineen ze kon de zorg voor mijn vader niet meer aan. Ook zij kwam in het ziekenhuis terecht met een longontsteking en de griep. Totaal op is ze. Ze mocht niet langer in het ziekenhuis blijven dus werd er naar een andere oplossing gezocht. Ze is nu tijdelijk in een zorg hotel. Ze wil niet naar huis omdat ze de zorg van mijn vader niet meer aan kan. Mijn zus heeft lange gesprekken gehad met huisarts en andere zorgverleners maar helaas kunnen ze niks voor mijn ouders doen….Het gaat dus niet om tijdelijke hulp maar 24/7 hulp. We zijn nu op zoek naar een plekje waar ze samen kunnen blijven en waar ze de zorg krijgen die ze nodig hebben……

OCOF9160PPAB1470XVFQ4549

Time Lapse

<a href="http://“>Time Lapse in mijn tuintje….

Ik heb een kleine time lapse gemaakt om uit te proberen of ik dit leuk ga vinden. Mijn telefoon zit vast op een tripod dus een vast punt. Voor dit korte filmpje heeft hij 1480 foto’s gemaakt om de 2 seconden een. Ik heb het gemaakt met de gratis app Lapse LT lapse

Ik moet zeggen dat het een erg makkelijk app is dus voor iedereen te doen. Ik ben van plan om er meer mee te gaan doen en kleine filmpjes op mijn blog te gaan zetten.
Ik had deze al op Facebook staan maar niet iedereen heeft Facebook dus bij deze nog een keer geplaatst.

Pow Wow

 

<a href="http://

“>

Een kleine vertaling van de betekenis van een Pow Wow.

Wat is een Pow Wow?
Sommigen geloven dat de War Dance Societies van de Ponca en andere Southern
Tribes de oorsprong waren van de Pow Wow. Een ander geloof is dat toen de inheemse Amerikaanse stammen naar de reservaten werden gedwongen, de overheid hen ook dwong te dansen voor het publiek. Vóór elke dans werden ze door de stad geleid in een parade, dat was het begin van de Grand Entry.

Vandaag worden Pow Wows georganiseerd door commissies. Op de Pow Wow leiden de MC en Arena Director het evenement. De MC werkt samen met de Arena Director om de Pow Wow georganiseerd en soepel te houden. Deze twee personen werken samen met de commissie hard om de mensen samen te brengen om samen in de cirkel te dansen en samen te komen.

De Pow Wow begint met de Grand Entry. Dit is de toegang van alle mensen die de arena betreden. Dit was oorspronkelijk een parade door de stad waar The Pow Wow zich bevond. Zelfs vandaag nog, in sommige Pow Wow, worden deze parades nog steeds gehouden. Tijdens de Grand Entry wordt iedereen gevraagd om op te staan ​​terwijl de vlaggen in de arena worden gebracht. De vlaggen die over het algemeen worden gedragen, zijn onder meer de Amerikaanse vlag, tribale vlaggen, de POW-vlag en adelaarstaf van verschillende inheemse stammen. Deze worden meestal gedragen door veteranen. Inheemse Amerikanen houden de vlag van de Verenigde Staten in een vereerde positie, ondanks de vreselijke behandeling die dit land heeft gekregen. De vlag heeft een dubbele betekenis. Ten eerste is het een manier om alle voorouders te gedenken die tegen dit land vochten. Het is ook het symbool van de Verenigde Staten waarvan Native Americans nu deel uitmaken. De vlag hier herinnert ook mensen aan die mensen die voor dit land hebben gevochten.


Gathering of Nations

Na de veteranen zijn andere belangrijke gasten van de PowWow waaronder Tribal Chiefs, Princesses, ouderen en Pow Wow-organisatoren. Volgende in lijn zijn de mannen dansers. De mannen worden gevolgd door de vrouwendansers. Zodra iedereen in de arena is, eindigt het nummer en wordt er een lied gezongen om de vlaggen en de veteranen te eren. Na een gebed wordt het dansen hervat, meestal met een paar ronde dansen. Na de ronde dansen worden intertribale dansliedjes gezongen en danst iedereen op het ritme van de trommel. Bij de wedstrijd Pow Wows strijden de dansers om prijzen in dans- en leeftijdscategorieën.

Geen nieuwe luifel meer nodig….

Omdat vorig jaar onze parasol letterlijk en figuurlijk de lucht in ging en onherstelbaar beschadigde dus niet meer te gebruiken liepen we te denken over het aanschaffen van een nieuwe luifel. Deze zijn nogal prijzig dus ik was aan het denken voor een iets makkelijkere oplossing. Ook omdat de wind ( winddevils worden ze genoemd) hier in een keer komen zelfs bij windstil weer is een parasol ook geen optie gezien onze ervaring.

Nu hebben we dus een andere oplossing gevonden de wind kan er door heen en het blokt de zon. We zijn er nog aan bezig en Sil kennende met zijn Convoi ervaringen moet het wel stevig vast zitten. Eerst had hij er touwen aan zitten om het te spannen en het leek op een spinnenweb…..Helaas gaat touw niet lang mee omdat de zon het touw oplost.Hoe dik het ook is. Dus nu staaldraad gebruikt! We hebben de gegavaniseerde palen in emmers met beton gezet. Ze kunnen niet in de grond omdat als we weg gaan met de camper dan moet het makkelijk af te breken zijn. 

Leuk weekend gehad

We hebben een leuk weekend gehad het was kort maar we hebben toch een paar mooie ritten gemaakt. We vertrokken  vrijdagochtend om 9 uur we hadden afgesproken op een bepaald punt met Patrick en Arlene. Wij waren er iets eerder en moesten even wachten op ze. Daarna reden we door haar de Cochran rd een prachtig gebied ten zuiden van Florence. Km lange trails waar je je eigen kunt uitleven! We hebben een mooi groot kamp gemaakt met kampvuur. Als we allemaal onze spullen hebben klaargemaakt en de ATV’s bijgetankt gaan we een mooie rit maken. Ik zit bij Patrick omdat Arlene een migraine aanval heeft en niet meegaat. Ik heb de nodige pijnstillers ingenomen dus hopelijk gaat het goed! We rijden langs de rotsen en naar de Gila river. Pat en Patty wisselen halverwege van stuur omdat Patty niet goed bij de pendalen kan. Er moeten blokken opgezet worden. We maken er een mooie toch van! Bij de kampeerplaats aangekomen maak ik het eten klaar.Ik heb alles al thuis klaargemaakt dus hoef het alleen maar op te warmen. Chili con carne. Met als toetje eigengemaakte rijstenpudding het is heerlijk en iedereen smult. S’avonds zitten we gezellig bij het kampvuur wie doet ons wat?

De volgende dag blijft Pat en Arlene weer thuis en rijden wij Sil Patrick Patty en ik weer een mooie route, onderweg oefent Patrick met zijn nieuwe Drone Sparky….Ik ben benieuwd naar het eindresultaat waarvan jullie hieronder de film kunnen zien. Hij is nog steeds aan het oefenen en geeft mij ondertussen ook les. Deze drone maakt super mooie foto’s van hoge kwaliteit, ook de video opnames zijn prachtig. Ik heb Sil al gevraagd of we mijn verjaardag niet kunnen vervroegen……dat is een leuk cadeautje toch?

Bij terug komst heb ik een lunch op het menu staan witbrood platwalsen daarin een lapje bacon en een worstje, de boterham dicht rollen en door geklopt ei even bakken heerlijk! Vanavond staat er gehaktbrood op het menu. Meatloaf op zijn engels. Sil gaat nog met Partick rijden maar ik blijf thuis en ga even liggen. s’Avonds na het eten zitten we weer rond het kampvuur als er een motor aan komt rijden zonder licht. De jonge man is helemaal in paniek! Hij was met zijn vriendin en baby van 4 maanden bij de rivier waar ze op vrienden wachten. Die vrienden kwamen niet dus reed de jongen met zijn motor naar het begin van de weg…..helaas was het ondertussen donker geworden en zijn vrienden waren nergens te vinden. Hij wist niet meer hoe hij zijn vriendin en baby moest terug vinden in het donker! Patrick en Sil zijn meegereden en hebben hem geholpen. Patrick heeft een super zaklantaarn waarmee hij het hele bos in daglicht kan zetten dus ze hadden de vriendin zo gevonden. Daar stond ook de truck van de jongen en toen hij zijn motor en spullen had ingeladen zijn ze onder begeleiding van Sil en Patrick op de goede weg gestuurd.

De afspraak was dat we vanmorgen weer zouden gaan rijden maar als Pat bij ons aan de deur komt voel ik het al aankomen…. Ze zegt dat ze zich niet goed voelt en dat Patty pijn in haar knie heeft.Ik vraag of ze naar huis wil en dat beaamd ze…. ik zeg oke dan gaan we naar huis. Ik zeg tegen haar dat ze dat wel tegen Patrick moet vertellen en dat doet ze ook. Ik ben bang dat het allemaal veel te vroeg is geweest na alle bestralingen en chemo kuren. Alles heeft tijd nodig! Arlene oppert dat ze toch zeker alleen op pad kunnen gaan maar ik zeg samen uit samen thuis. Dus pakken we alles weer in en rijden naar huis. We hadden er alles aan gedaan om het ze zo confortamelijk te maken ( eten was klaar tv geïnstalleerd enz enz ) Ik zie aan Patrick zijn gezicht dat hij niet blij is maar dat zijn wij ook niet maar het zij zo. Volgende week zien we wel verder.

Weekend weg…

Kort filmpje van Patrick met zijn nieuwe drome

We gaan morgen een weekend weg met de atv. Ook de Pats gaan mee! Pat heeft bericht gekregen dat ze kanker vrij is dus dat is een hele opluchting! Ze moet natuurlijk onder controle blijven en voorlopig nog aan de sonde voeding maar het gaat de goede kant op!

Alles staat klaar de atv opgeladen en de caravan erachter. Sil heeft de Pats geholpen met hun atv op de aanhanger te zetten en heeft alle tanken gevuld. We gaan naar een gebied bij Florens waar we vorig jaar nog een jonge beer zagen lopen.Het is een prachtig gebied bij de Gila river.

Filmpje is van vorig jaar. Ik ga mee maar ga het heel rustig aan doen wat niet gaat doe ik ook niet. Dus blijf ik bij de campers wat ik ook niet erg vind. Ik heb een grote pan met chili con carne gemaakt voor ons allemaal. Patrick en Arlene gaan ook mee dus we zijn met 6 personen en 2 honden…