Alcatraz

We vertrekken vroeg om zeker op tijd te zijn maar helaas we belanden in een file! We staan en rijden met een slakkengang en doen er meer als 4 uur over! Helaas komen we te laat bij de afvaart maar gelukkig zijn we niet de enige die te laat zijn. Er bleek een ongeluk te zijn geweest op de Bay Bridge waardoor er vertraging was. Tegen de tijd dat wij er zijn is er niets meer te zien.

Aangekomen bij de pier lopen Fabienne en Sil naar de kaartverkoop om te vertellen dat we te laat zijn en of we vandaag of morgen ingepland kunnen worden. We hebben geluk en we mogen met de afvaart van 1 uur mee. We hebben net nog tijd om even naar de toilet te gaan en Fabienne koopt nog snel voor ieder een banaan en een warme pretzel. Zodat we toch nog een “lunch ” hebben.

We gaan aan boord en het is druk maar niet zo druk dat je amper kunt staan. De boottocht duurt maar kort uiteindelijk is het maar 2 km. Bij aankomst krijgen we eerst een uitleg door een Ranger. Wat wel en wat we niet mogen….. Er gaat ook een busje naar de top voor de mensen die moeilijker te been zijn. Ik besluit de benenwagen te nemen en het op mijn gemak te doen. We gaan eerst naar een film over Alcatraz maar die interesseert me niet zo dus ik besluit buiten te wachten op Fabienne en Sil….. als de film is afgelopen komen ze niet naar buiten dus ik loop naar binnen maar ze zijn nergens te bekennen! Later blijkt dat ze een andere uitgang te hebben genomen…

Ik loop op mijn gemak de heuvel op en probeer Sil te bellen maar zijn telefoon werkt niet, dus bel ik Fabienne. Die verteld dat ze bij de watertoren staat…..in de eerste blik zie ik geen watertoren maar uiteindelijk zie ik hem. Ik loop naar boven maar zie geen Fabienne en Sil….later blijken er 2 watertorens te zijn.

Ik heb er genoeg van en besluit mijn eigen weg te gaan ik zie ze wel weer bij de boot. Bij het cellencomplex krijg je een geluid-cassette met de Nederlandstalige toer. Die pak ik en zie dat Sil en Fabienne ook in de rij staan. Dus ik kan mijn toer beginnen. Het is indrukwekkend om dit te zien, kleine cellen van 1,5 breed en 3 meter lang met daarin een bed en in de muur gemetseld tafeltje. Ook een wc staat erin. Natuurlijk is het geen luxe hotel en de gevangen die hier zaten hadden weinig kans om ooit vrij te komen.

We bekijken alles op ons gemak maar zien ook dat er veel is aangetast door wind en zee. De Nationale parken doen er alles aan om dit voor ons te bewaren en veilig te stellen voor de toekomst. Het is een mooie dag

We rijden op ons gemak terug naar Winters waar ik snel een maaltijd in elkaar flans we zijn moe. We hebben de rental car een dag langer om naar Muir Woods te gaan waar de gigantische bomen staan! Die mag Fabienne niet missen!

Maar morgen eerst de 49 mijl route die door San Francisco gaat en alle hoogte punten aandoet. Het zal weer een lange dag worden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s